FARKINDAYIZ , TANIYORUZ.

Tanıyoruz….
Parkta, acıyan bakışlarınızı.
Restorantta, mide bulantılarınızı.
Okulda, bulaşma korkunuzu.
Yolda, öncelik kaybınızı.
Resmi dairelerde , sıra endisenizi.
Hastahanelerde , sükür deyişinizi.
Cenazelerde , oh cekisinizi…..

Sokakta, caddede , havaalanında ,misafirlikte ,piknikte, avmde, eczanede , kreşte, uzun/kısa her yolda ,kuaforde ,kahvede..
Konuşurken, suasrken ,gülerken , yemek yerken ,su icerken , yürürken ,otururken , kosarken ….

Bize rastaladığınız her yerde , her durumda , bakışlarınızdaki o muhtemel anlamları tanıyoruz . Hepsinin rengini , şeklini biliyoruz.

Kendinizi iyi hissetmek için okşadığınız başları , yer verme telaşlarıni , elinizi cebinize uzatma alışkanlığını , koşarak uzaklaşma bahanelerini , bildiğinizi sandığınız yalan yanlış öğütleri ..

Hasta olunca “bakamiyor” , cok kısa süre yalnız kalmak istediğimizde “sorumsuz” , kızınca “vicdansız” , ağlayinca “şükürsüz”, gülünce “umursamaz ” deyişlerinizi .

Hepsini ama hepsini tanıyoruz..

Hayatları hakkında gram bilgi sahibi olmadığınız , on dakika vakit geçirirnce bütün hayatını yargilayabildiğiniz , arkanızı dönünce aklınıza bile getirmediğiniz çocuklarin anneleriyiz biz ..

Kım miyiz ?

Ülke icindeki her değişimde , haklari elinden alınacak korkusuyla yaşayanlarız .
Cebimize giren çıkanın , komşusu tarafından bile utanmazca hesabı yapılanlarız .
Sevmelerimizden , sövmelerimize kadar herkesin yargilamaya hak gördüğü , izin vermeyince düşman sayılanlariz.
Yokuz ,
Ayrıştılıyoruz,
Görünmüyoruz,
Acınıyor ama asla sevilmiyoruz…

Sınmeyeceğiz……

…3ARALIK DÜNYA ENGELLILER GÜNÜ….

7 hakkında “FARKINDAYIZ , TANIYORUZ.” görüş

  1. Annelerin en çok korktuğu şey çocuklarının ölmesidir.
    Engelli annelerinin ise çocuklarından önce ölmek…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir